Friday, December 03, 2010

Destination Jaipur

From Shimla I went back to Delhi. I hadn't intended to go back there, but as I mentioned earlier, my camera died in Shimla and I needed to get a replacement. Well, wanted to, anyway. I have always preserved my travel memories both in photographs and by journalling, and to lose one of the two was unthinkable. The earlier photos from Delhi were a mixture from both visits, so to cut a long story short, today I begin to post my photos from Jaipur, my next destination.

It was early morning, just about dawn when I arrived in Jaipur, after a cold night on the train from Delhi. I wasn't in the mood to find out how good or bad the rikshaw drivers of Jaipur were, so after consulting a free map I got from the tourism office in the train station and seeing that it was not a very long walk to the main tourist accommodation area I trudged in the right direction. The rikshaw drivers turned out to be pretty polite - not one followed me from the station, and while the ones stationed farther along the road called out to me, they weren't persistent. It was on my walk down that road that I met the first camel-drawn cart I had ever seen, and what a funny sight: the camel striding along with a sneer on its aristocratic face, and the driver huddled on the cart behind it, more like a footman than its master. Unfortunately the camera was on the very bottom of my bag and they were moving fast, so I didn't get a photo, and in fact I never go a photo of a camel pulling a cart. I suppose the weather kept them indoors.

I found a hotel so new that it wasn't in the guidebooks yet, but it was clean, there was a heater element in the air conditioning unit and it had a shower. I took a room, deposited my luggage, and went for a walk.
More tomorrow.






 Frá Shimla fór ég til Jaipur, með stuttu stoppi í Delhi til að kaupa mér nýja myndavél, en sú gamla gaf upp öndina í Shimla. Ég kom til Jaipur snemma morguns, rétt þegar sólin var að koma upp og nældi mér í kort af borginni á ríkisferðaskrifstofu Rajahstans sem var á lestarsstöðinni, og spurðist fyrir um skipulagðar ferðir. En fyrst var að fá sér gistingu. Ég sá á kortinu að það var ekki mjög langt inn í túristahverfið og ákvað að labba. Ég held svei mér þá að rikshaw-eklarnir þarna hafi verið þeir kurteisustu sem ég rakst á í allri ferðinni – það elti mig enginn, og þó að nokkrir kölluðu til mín hvort ég vildi kerru, þá voru þeir ekki ágengir. Kannski hafa þeir bara haldið að ég væri hillingar, enda er ég ekki þannig í vextinum að ég virðist ganga mikið.

Hvað um það, þar sem ég rölti eftir rykugum breiðgötum, fram hjá flottum hótelum, bílaumboðum og alls konar verslunum sem allar voru lokaðar, enda snemma morguns, þá kem ég auga á drómedara í fjarska. Hann nálgast óðum, og ég sé að aftan í honum hangir kerra. Þó að armarnir á kerrunni væru hábyggður og hjólin stór, þá hallaði henni samt ansi mikið niður á við, og kúskurinn húkti fremst á kerrunni eins og samanhnipraður hani á priki. Drómedarinn brokkaði áfram með þennan hrokalega hefðarsvip á andlitinu sem mér finnst alltaf vera eins og þeir séu að fitja upp á nefið, og leit hvorki til hægri né vinstri.
Mig blóðlangaði að ná af þessu mynd, en myndavélin var á botninum í töskunni, þangað sem hún sígur alltaf, en ég var svo sem ekki að hafa áhyggjur, enda bjóst ég við að sjá fleiri svona kerrur á ferðinni. En þar setti veðrið strik í reikninginn...

Ég fann hótel í sem var svo nýtt að það var ekki komið inn í leiðsögubækurnar. Herbergin voru tandurhrein, það var sturta, og það var hitari í loftræstitækinu. Eftir stuttan lúr til að bæta mér upp svefnlitla nótt í lestinni fór ég af stað í labbitúr.
Meira á morgun.

No comments: