Saturday, December 18, 2010

Jaipur: Too much of a good thing?

Look at the signs for a moment: How many Lassiwalas can you count?
You see this phenomenon frequently in India, and indeed around the world. Someone sets up a business, it becomes popular, and if it's in a tourism spot it gets into all the best guide-books. Before you know it, up spring competing businesses with the same or almost same name, hoping to skim off some of the original place's customers. According to my guidebook, the original is the one on the left, and produces the best lassis in the city.

At this point all I could really think about clearly was to get back to the hotel, but I was just about to get lost and ended up wandering around in the dark for an hour at least, up and down streets with different levels of lighting and paving, in search of a supermarket I had seen on my way into the walled city. There I stocked up on biscuits, crisps and nuts for the days to come.

Once I got back to the hotel, I striped off my clothes - which could not have been wetter if I had gone swimming in them - dried myself with a towel and changed into dry clothes before nipping out to the restaurant across the road to get a pizza.

I slept like a rock that night.


Hér má sjá algengt fyrirbæri á Indlandi og reyndar allst staðar annars staðar í heiminum líka: Einhver kemur sér upp fyrirtæki, það verður vinsælt og einhverjir aðrir vilja græða á vinsældum fyrsta staðarins og koma sé upp svipuðum eða samskonar rekstri  og gefa sínu fyrirtæki sama eða næstum sama nafnið.

Samkvæmt leiðsögubókinni er það þessi til vinstri með bláa skiltinu sem er uprunalegur, og þar má víst fá bestu lassi-drykki í borginni. Ég vildi ekki blotna enn meir og keypti mér í staðinn ís og vakti mikla athygli þar sem ég rölti áfram og borðaði hann, svona svipað og hérna heima þegar maður fær sér ís að vetrarlagi og borðar hann utandyra.

Skömmu seinnar var ég orðin rammvillt og ráfaði upp og niður misjafnlega vel lýstar götur, sem sumar voru þaktar í drullu, í um klukkutíma áður en ég fann stórmarkað sem ég hafði komið auga á á leiðinni yfir í virkisborgina. Þar keypti ég mér kex, kartöfluflögur og hnetur til næstu daga.

Þegar ég fann loksins hótelið og skreið upp á herbergi var ég svo blaut að það var eins og ég hefði farið í sund í öllum fötunum, enda skildi ég eftir blauta slóð úr afgreiðslunni og upp á herbergi. Þar hafði ég fataskipti og skaust síðan yfir götuna og fékk mér pizzu.

Svefninn var sætur og djúpur um nóttina, enda var ég dauðþreytt og slöpp eftir allt volkið.

No comments: